2018/09/09 Verslag “De Ludo rijdt naar zijn lief en den Eli weet de weg.”

Ik heb geluk en mag mee rijden met meneer de voorzitter… Sorry Marcelino, zo’n kans laat ik niet liggen!!! Hij heeft hoegenaamd niet graag dat je meneer tegen hem zegt, hihihi…

Bon, vroeg uit de veren en vroeg vertrokken zodat we als eersten bij garage Dochy te Izegem aankomen. De clubleden en klanten van de garage komen druppelsgewijs binnen en de catering komt op gang. We worden verwend met heerlijke hapjes en drankjes, ook de werkende mensen die de leden ontvangen en van het clubwinkeltje worden niet vergeten!
Al snel staat de toonzaal goed vol met knabbelende en babbelende mensen.
Buiten staat een heel assortiment van kleurrijke mx-en, wat een mooie reclame ook voor toevallige passanten…

Bij de korte briefing krijgen we uitleg over de route en de eindbestemming en de wedstrijd. Ook de mensen van de garage krijgen een mooie souvenir omdat wij bij hem mochten vertrekken. Al snel is de toonzaal quasi leeg en is het fraai uitzicht ook verdwenen, en route tout le monde!

De voorzitter voert nog een uitgebreid gesprek met de mensen van de garage terwijl de laatsten op hen staan te wachten, met de walkie talkie in de aanslag, test 1, 2! Oh jee, weinig rust vandaag met al dat volk op dezelfde frequentie!

En inderdaad, er wordt niet gezwegen, de stilte wordt al doorbroken voor we eind de straat zijn! We rijden langs velden, bossen, mooie kastelen (al dan niet met die naam), weiden, en plots: hét stoplicht! Wij rijden achteraan de colonne dus mogen we er 2 keer van genieten, wat is rood toch een mooi kleurtje…

We zoeken naar een terras om iets te drinken maar het ene is gesloten, het andere te druk,…
Tegen de middag belanden we dan in Varsenare en we stoppen bij de bistro ‘Oud gemeentehuis’, initieel om iets te drinken maar we beslissen om er ook te eten. Er is een speeltuin en die blijkt ideaal voor de kindjes, groot en klein, terwijl we wachten op ons eten.

Na de middag gaan we de flirttoer op met de Nederlandse grens!
Al snel zien we de eerste grenspaal, collectief stampen we op de rem. Wie wil de vrijwilliger zijn om te poseren bij al de palen? Koen is Chinese vrijwilliger en hij geniet van het zoeken naar originele poses. Er worden vele foto’s getrokken en gezocht naar nieuwe palen…
Maar de tijd verstrijkt en we laten de palen voor wat ze zijn, anders zouden we te veel tijd verliezen en we moeten nog stoppen voor een hoeve-ijsje! Het is er het ideale weer voor, ook al zit ons buikje nog rond van het middagmaal… En het smaakt nog ook!!!

Ik heb een zotte bui en trek gewoon foto’s van zowat alle palen met nummers die ik tegen kom, de jury zal eens een serie fotootjes ontvangen sie!

We rijden verder en komen aan bij de schapenkussens en de zwarte schaapjes die vrijuit mogen rondlopen.
Ocharme die beestjes, stopt er daar een auto en loopt er één achter die beesten aan… (*geen namen noemen*) ‘OMG!’, klinkt het door de walkie talkie, die bijna constant aan het reutelen is, er worden veel grapjes uitgehaald met elkaar!

In de buurt van het Sas Van Gent, wordt er terug een parking gezocht om de dorstigen te kunnen laven. Ook hier blijven we veel te lang hangen en tetteren…

Nu in één rechte lijn naar de eindstop, terwijl de zon langzaam wegzakt. Als we aan de parking aankomen, staan Ludo en Sigrid op het punt om zelf te vertrekken, OEPSIE!
Aangezien er nog enkelen de tentoonstelling willen bezoeken, krijgen we een rondleiding van Sigrid zelve. Wat een interessante plek om te vertoeven en foto’s te trekken!
Tegen het einde van de toer is het al goed duister maar wij hebben dorst dus blijven we nog even om iets te drinken.

Het is een prachtige dag geworden met mooie landschappen, lekker eten en drinken en sneukelingen.
Alles goed gepeperd met plezier en wedstrijdcompetitie, en afgerond met een streepje kunst!

Dikke merci aan Ludo en Eli (Elvis) en Sigrid voor deze prachtige dag, ik denk dat velen de roadbook op de bovenste plank zullen leggen om deze rit nog eens over te doen!!!